Operasjon Kaffeaksjon (OK)

Denne gangen uten kaffe, men med Twist.

Dele ut Twist tidlig om morgenen: OK

Så var vi i gang. Jeg følte litt jeg skulle ut på et hemmelig oppdrag der jeg gikk på vei til Majorstukrysset kl 7.10 om morgenen. Ikke fordi jeg måtte opp på jobb eller skole. Nei, i dag skulle vi bare dele ut Twist, fortelle om stigekampanjen og samle underskrifter. Trivsel er stikkordet!

Spenning før semesterets første aksjon: OK+

Dessverre regna det voldsomt, men heldigvis er det mulig å stå delvis under tak på Majorstua t-bane.

Værsituasjon: OK –

Litt kald og trøtt møtte jeg Pia, vi var begge ikledd gule kampanje t-skjorter, hadde underskriftsbrosjyrer, penner og en liten bolle med twist.

Lett å gjennomføre: OK +

Vi var klare! Men dessverre møtte vi mange negative folk, vi spurte 5-6 stykker som bare sa nei, både til twist og å skrive under. Jeg begynte å miste motet. Min optimisme og spenning før aksjonen fikk seg en knekk – det var jo ikke sånn her det var meninga det skulle bli! Heldigvis holdt Pia motet oppe ”Vi kan ikke gi opp ennå, Elisabeth!” Og heldigvis prøvde vi litt til, snart fant vi formen og fikk vår første underskrift. Seier!

Moralsk støtte fra andre Changemakere: OK +

Snart dukka Lisa-Marie opp, og så Johan. Mange folk var interessert og etter en liten time med aksjon hadde vi samla 32 underskrifter.

Suksessfaktor: OK +

Dette er en veldig enkel aksjon som kan gjennomføres uten å søke tillatelse (så lenge man ikke har bord eller noe, men bare går rundt), den kan gjøres hvor som helst, når som helst og med fra 2 til mange aktivister!

Aksjon som anbefales: OK +

Da sees vi neste mandag!

http://www.changemaker.no/Aktuelt/Nyhetsliste/lansering-mandagsaksjon/

Read Full Post »

Grøn hatt på “green room”?

Er det masse plantar på eit "green room"?

I dag er det heftige møter på gang. Dei går føre seg på såkalla “green rooms”. Det er eit anna ord for bak lukka dører. Kor ein berre slipp til om ein er spesielt invitert. Skal vi vere realistiske, utgjer nok EU, USA, Brasil, Kina og India kjernen i gjengen. Dei kule som får henge på det grøne rommet!

Tidlegare ville ikkje WTO innrøme at det gjekk føre seg møter i “grøne rom”. Den slags hemmeleghald og lurendreieri har dei gitt seg med no. Takk og lov.

Ikkje for det – vi veit framleis ikkje kva dei pratar om der bak døra. Men vi har eit par mistankar:

For i morgon er det møte. Da skal vår venn Pascal Lamy (han der generaldirektøren i Verdas Handelsorganisasjon) legge fram sin plan for å få i land denne forhandlingsrunden – Doha-runden som vi alle har blitt så glade i. Planen for å fikse sakene i år. “Wrap it up” og så bortetter.

Men det er mange som ikkje trur noko særleg på denne planen. Ting er litt på skakke – om du vil. USA er eit av fleire (men som alltid det mest høglytte) rike land som krev at Brasil, India og Kina skal gå med på å senke tollvernet sitt mykje meir. Og dei nektar plent, så lenge rike land ikkje er interesserte i å gi opp meir av subsidieringa og vernet av bøndene sine. Vriompeisane.

Er sånne grøne rom sparsommeleg møblert, tru?

Kan du sjå det for deg? Det er kanskje ikkje toppstemning i det grøne rommet desse dagane. Får håpe det er ein fresh farge i alle fall.

Sånn dårleg stemning har det vore lenge, men no er det eit par folk som har tatt bladet frå munnen. Dei har nemleg tatt på seg sin grøne hatt – vore litt kreativ – og lansert tanken om ei såkalla mjuk landing av denne Doha-runden. Mjuk landing – spør du kanskje? Kva i alle dagar skal det bety?

Du skjønner det at vanlegvis når WTO vedtek noko, så vedtek dei alt på ei gong! Heile sulamitten. Så om dei er einige om til dømes avtalen om antidumpingstiltak eller fiskerisubsidiar, så må dei pent vente til kranglebøttene i landbruk har blitt einige til dei kan skrive under. Litt tungvint, kanskje, men det gjer at ein fram til det siste kan byttehandle sånn at til dømes USA får viljen sin på landbruk mot at Kina får litt ekstra på – sei antidumpingstiltak. Veldig smart!

I utgangspunktet.

Men no står alt i ro, og på dei grøne romma er det kanskje på tide å bli einige – eller å ta på seg den grøne hatten for å tenkje nytt.

Kor er eigentleg usemja i Verdas Handelsorganisasjon? Kva er det eigentleg dei kranglar om? Vil Doha-runden gå heile vegen gjennom i år? Vil det bli ei “mjuk landing”? Vert det kanapear og ministermøte i sommar? Kjem alle frå USA til å gå kring med grøne flosshattar på møtet i morgon? Følg med vidare!

Nyoppussa "grønt rom"?

Read Full Post »

Påske-Lamy reddar Verdas Handelsorganisasjon?

Klarar dette sjarmtrollet å jobbe inn greiene?

Etter denne tabloide overskrifta er det berre å gnure på.

Lat oss seie at det var krisetider i Verdas Handelsorganisasjon. Lat oss seie at folka i Geneve hadde forhandla i ti år om dei same greiene. Opp og ned og fram og att. Meir stilleståande enn ein gjennomsnittleg Inspector Morse-episode. Dei sleit mest med landbruk versus industrivarar. Ei gruppe rike land ville ha frihandel på alt unnateken det dei ikkje var gode på. Og så vart eit par ikkje-så-rike land litt provosert. Eg veit kva du tenkjer – utakknemlege snikar.

Lat oss kalle ein av dei Roberto Azevedo. Ein lang og mørk og kjekk brasilianar. Lat oss tenkje oss at han sa at det var uaktuelt for han å gå med på meir frihandel og betre vilkår for europeiske og amerikanske industrivarar med mindre han fekk betre tilgang på rike land i nord sine jordbruksmarknadar. Før nokon visste ordet av det kom det ein frå India som på død og liv ville ha høve til å beskytte sine lokale marknadar og småbønder under fattigdomsgrensa mot dumpa vestlege jordbruksvarar. Makan til mangel på respekt for kulturlandskapet og spreidd busetnad. Og lat oss seie at det kom ein kinesar som generelt var vrang, og som hadde relativt store og vanskelege samtalar med ein amerikanar – for dette handla i grunnen om eit stormaktspel om kven som skal bli den leiande økonomiske stormakta i eit lengre perspektiv.

Lat oss seie at Verdans Handelsorganisasjon rett og slett sleit litt.

Redninga låg i generaldirektøren deira. Ein fransk ein. Pascal Lamy er ein optimist av dimensjonar. Og no jobbar han som berre det. Han har kalt folk inn på teppet. Pratar med dei. Har sett ein frist. Mykje har skjedd og mykje meir skal skje. 29. april legg vår venn Pascal fram for verda kva han har kome til. Korleis vi ligg an til å få ein avtale i WTO. Vi går spennande påsketider i møte.

Kva skjer no? Kjem Lamy til å få hjelp frå sin new zealandske venn David Walker med eit ferdig avtaleutkast om landbruk? Vert det ministermøte og tjo og hei i sommar? Følg med i neste episode av påskedramaet (neste episode kjem kanskje når påska sånn teknisk sett er ferdig, men dritidet) om handelsorganisasjonen som sleit her på Changemaker-bloggen.

Mellombels: Lyst til å lese litt seriøse greier om dette? Tenkte ikkje det, nei.

Read Full Post »